Τετάρτη, 3 Αυγούστου 2011

και τίποτ' άλλο



Y nada más
(Silvio Rodríguez)


Esta extraña tarde,
desde mi ventana,
trae la brisa vieja
de por la mañana.

No hay nada aquí: sólo unos días que se aprestan a pasar,
sólo una tarde en que se puede respirar
un diminuto instante inmenso en el vivir.
Después mirar la realidad y nada más
Y nada más.

Ahora me parece
que hubiera vivido
un caudal de siglos
por viejos caminos

No hay nada aquí:
sólo unos días que se aprestan a pasar,
sólo una tarde en que se puede respirar
un diminuto instante inmenso en el vivir.
Después mirar la realidad y nada más
Y nada más.


(1966)
-----

Και τίποτ' άλλο

Αυτό το παράξενο απόγευμα,
απ΄το παράθυρό μου
έρχεται ένα παλιό αεράκι
του πρωινού

δεν υπάρχει τίποτα εδώ
μόνο μερικές μέρες που περιμένουν να περάσουν
μόνο ένα απόγευμα που μπορείς να αναπνεύσεις
μια μικρή απέραντη στιγμή στη ζωή
Μετά κοιτάς την πραγματικότητα
και τίποτ' άλλο
και τίποτ' άλλο

τώρα μου φαίνεται
πως είχα ζήσει
έναν πλούτο αιώνων
μέσα από παλιούς δρόμους

δεν υπάρχει τίποτα εδώ
μόνο μερικές μέρες που περιμένουν να περάσουν
μόνο ένα απόγευμα που μπορείς να αναπνεύσεις
μια μικρή απέραντη στιγμή στη ζωή
Μετά κοιτάς την πραγματικότητα
και τίποτ' άλλο

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

"Μετά κοιτάς την πραγματικότητα
και τίποτ' άλλο"

τίποτα άλλο και συνάμα όλα όμως